# Iconisch maar slecht: 8 laag beoordeelde films die popcultuur werden

> Acht laag beoordeelde films die popcultuur werden, van Mommie Dearest, Howard the Duck en Showgirls tot The Room, Catwoman, Twilight, Fifty Shades of Grey en Cats, met regisseurs en posters.

Source: https://rankiew.app/nl/blog/iconic-but-bad-movies
Published: 2026-07-13 · Updated: 2026-11-11
Author: Rankiew
Tags: lijsten, pop culture, bad movies

Sommige films werden afgekraakt en verdwenen toch nooit uit het gesprek. Deze lijst bundelt acht laag beoordeelde films die iconen van de popcultuur werden, op volgorde van verschijnen, met posters en regisseurs.

Onder elke poster vind je de zin, de scène of het schandaal dat de film levend hield. Meerdere wonnen de Golden Raspberry voor slechtste film, en over allemaal wordt meer gepraat dan over veel goede films.

# Hoe een flop een klassieker wordt

Slechte recensies maken meestal een einde aan het leven van een film. Deze films gingen een andere weg. Sommige werden camp, geliefd omdat ze tegelijk overdreven en oprecht zijn. Andere gaven de wereld een zin die nooit meer werd vergeten. Weer andere hadden zulke trouwe fans dat de critici er gewoon niet toe deden.

Het internet hielp ook. Een vreemde scène, een bizar effect of een onhandige zin kan decennialang als meme rondgaan, en elke nieuwe generatie ontdekt de film opnieuw, meestal om te lachen, soms om hem te verdedigen.

Deze films laten ook zien dat "slecht" niet altijd hetzelfde betekent. Sommige mislukten als drama maar werken als komedie, sommige bevielen fans en ergerden critici, en sommige waren gewoon te vreemd voor hun tijd. Ze van dichtbij bekijken helpt begrijpen hoe smaak, marketing en fancultuur bepalen wat we onthouden.

# Hoe we kozen

We kozen films met slechte kritieken die beroemd werden door memes, citaten, middernachtvoorstellingen, fandoms of kassuccessen. Het is geen genummerde ranglijst en met genegenheid voor de makers bedoeld.

We kozen films die slechte recensies of beroemde prijzen voor het slechtste van het jaar kregen, maar jaren later nog worden besproken, geciteerd of bekeken. Populariteit alleen was niet genoeg: elke film moest een duidelijk spoor in de popcultuur hebben achtergelaten.

Sommige waren ook commerciële successen, wat laat zien dat critici en publiek het niet altijd eens zijn. We probeerden eerlijk te zijn door te benoemen wat elke film goed doet, naast waarom hij het mikpunt van grappen werd.

## Mommie Dearest (1981)

::film[Mommie Dearest|1981]

Regie: Frank Perry.

**Waarom hij iconisch is:** Faye Dunaway speelt Joan Crawford in deze verfilming van de memoires van haar dochter Christina Crawford. Haar intense spel en de zin "No wire hangers, ever!" maakten van een serieus drama een campklassieker. De film won de Golden Raspberry voor slechtste film, en de studio bracht hem later op de markt alsof het een komedie was.

![Scène uit Mommie Dearest (1981)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/1.jpg)

De film bouwt de glamour van Hollywood zorgvuldig na, van kostuums tot villa's, waardoor de explosieve scènes nog sterker aankomen. Dunaways transformatie tot Crawford, met dikke wenkbrauwen en een felle blik, werd een van de meest geïmiteerde looks uit de campcultuur.

Vandaag wordt Mommie Dearest vertoond op feesten en festivals waar het publiek de zinnen meezegt. Fascinerend als voorbeeld van een serieuze film die door het publiek opnieuw wordt geïnterpreteerd, al is het ware verhaal erachter pijnlijk.

## Howard the Duck (1986)

::film[Howard the Duck|1986]

Regie: Willard Huyck.

**Waarom hij iconisch is:** Geproduceerd door George Lucas en gebaseerd op het personage uit Marvel Comics, zet de film een pratende eend van een andere planeet in Cleveland neer. Het was een beroemde flop en won meerdere Golden Raspberries, waaronder een gedeelde prijs voor slechtste film. Howard kreeg later een cameo in Guardians of the Galaxy, een knipoog naar de fans die hem nooit vergaten.

![Scène uit Howard the Duck (1986)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/2.jpg)

De film mengt komedie, sciencefiction en actie, met een slotdeel vol speciale effecten en een monster uit een andere dimensie. Het eendenpak, gedragen door verschillende spelers, werd het voornaamste mikpunt van kritiek en grappen.

Marvelfans bekijken hem nu met nieuwsgierigheid als een vreemd vroeg hoofdstuk uit de filmgeschiedenis van de studio. Hij is licht en nostalgisch, ideaal voor wie van avonturenfilms uit de jaren tachtig houdt.

## Showgirls (1995)

::film[Showgirls|1995]

Regie: Paul Verhoeven.

**Waarom hij iconisch is:** De regisseur en de scenarist van Basic Instinct werkten opnieuw samen voor dit verhaal over een danseres in Las Vegas. In de VS uitgebracht met de volwassenenclassificatie NC-17, werd hij door critici afgebrand en won hij een voor die tijd recordaantal Golden Raspberries. Verhoeven haalde de zijne persoonlijk op, en de film werd later geherwaardeerd en een favoriet bij middernachtvoorstellingen.

![Scène uit Showgirls (1995)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/3.jpg)

De film toont achter de schermen van de shows in Las Vegas met overdreven drama, hevige rivaliteit en dialogen die velen onbedoeld grappig vonden. Het energieke spel van Elizabeth Berkley werd het middelpunt van de discussie.

Na verloop van tijd gingen sommige critici Showgirls verdedigen als bewuste satire op Amerikaanse overdaad, en er kwam zelfs een documentaire over die herwaardering. Hij is alleen voor volwassenen en werkt het best als onderdeel van dat debat.

## The Room (2003)

::film[The Room|2003]

Regie: Tommy Wiseau.

**Waarom hij iconisch is:** Tommy Wiseau schreef, regisseerde, produceerde en speelde de hoofdrol in dit melodrama over een driehoeksverhouding. Zinnen als "Oh, hi Mark" en "You're tearing me apart, Lisa!" maakten hem de beroemdste middernachtfilm van de eeuw, waarbij fans plastic lepels naar het scherm gooien. Het verhaal van de productie werd het boek en de film The Disaster Artist.

![Scène uit The Room (2003)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/4.jpg)

De film heeft scènes die niets met elkaar te maken lijken te hebben, personages die verschijnen en verdwijnen en verhaallijnen die nooit worden afgerond. Ingelijste foto's van lepels in het appartement inspireerden een van de beroemdste fanrituelen uit de filmgeschiedenis.

The Room is de ultieme groepsfilm, en de vertoningen zijn interactieve evenementen. Heb je hem nooit gezien, probeer hem dan met ervaren fans te kijken: dat is een heel andere ervaring dan alleen.

## Catwoman (2004)

::film[Catwoman|2004]

Regie: Pitof.

**Waarom hij iconisch is:** Halle Berry speelt Patience Phillips, een nieuwe Catwoman zonder band met Selina Kyle uit de strips. De film werd afgekraakt, en Berry kwam persoonlijk haar Golden Raspberry voor slechtste actrice ophalen, met in haar hand de Oscar die ze een paar jaar eerder had gewonnen, in een van de beroemdste speeches uit de geschiedenis van de prijs.

![Scène uit Catwoman (2004)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/5.jpg)

De film geeft de heldin krachten die met katten te maken hebben, oude sektes en een cosmeticaschurk, gespeeld door Sharon Stone. De actiescènes en het kostuum kregen de meeste kritiek, samen met de basketbalscène.

Catwoman wordt vooral herinnerd om de sportieve reactie van Halle Berry op de kritiek. Interessant voor fans van superheldengeschiedenis, en hij laat zien hoeveel het genre daarna veranderde.

## Twilight (2008)

::film[Twilight|2008]

Regie: Catherine Hardwicke.

**Waarom hij iconisch is:** De critici waren verdeeld, maar de verfilming van de roman van Stephenie Meyer was een kassafenomeen en startte een saga van vijf films. Het debat "Team Edward of Team Jacob", de glinsterende vampierhuid en zinnen als "spider monkey" werden internetklassiekers, en Kristen Stewart en Robert Pattinson bouwden daarna geprezen carrières op.

![Scène uit Twilight (2008)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/6.jpg)

De film heeft een blauwige, regenachtige look die het handelsmerk van de saga werd, en een soundtrack die erg populair was bij tieners. De honkbalwedstrijd tussen vampiers op rockmuziek is een van de bekendste scènes.

Twilight wordt nu met genegenheid herbekeken door wie toen tiener was, vaak met een mix van nostalgie en humor. Het is de populairste film van de lijst, met de meest gepassioneerde fans.

## Fifty Shades of Grey (2015)

::film[Fifty Shades of Grey|2015]

Regie: Sam Taylor-Johnson.

**Waarom hij iconisch is:** De roman van E. L. James begon als fanfictie geïnspireerd op Twilight. De film bracht ondanks slechte recensies wereldwijd meer dan een half miljard dollar op en deelde de Golden Raspberry voor slechtste film. De dialogen en de stroeve chemie tussen de hoofdrolspelers werden eindeloos geparodieerd.

![Scène uit Fifty Shades of Grey (2015)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/7.jpg)

De film probeert zijn romance serieus te nemen, met elegante decors, trage muziek en lange gesprekken over contracten. Veel kijkers vonden het resultaat eerder grappig dan romantisch, en de zinnen werden internetgrappen.

Fifty Shades of Grey kreeg twee vervolgen die ook kassuccessen werden. Een film voor volwassenen en een goed voorbeeld van hoe een fenomeen geld kan opleveren, zelfs als de critici bijna unaniem tegen zijn.

## Cats (2019)

::film[Cats|2019]

Regie: Tom Hooper.

**Waarom hij iconisch is:** De verfilming van de musical van Andrew Lloyd Webber stopte een sterrencast, met onder anderen Judi Dench, Idris Elba en Taylor Swift, in digitale kattenlijven. De eerste trailer werd een meme, de studio stuurde na de release een versie met verbeterde effecten naar de bioscopen, en de film won de Golden Raspberry voor slechtste film.

![Scène uit Cats (2019)](/blog/scenes/iconic-but-bad-movies/8.jpg)

De film behoudt veel van de structuur van de musical, met een reeks personages die zich in liedjes voorstellen. De digitale vacht, de menselijke gezichten en de wisselende schaal tussen katten en decors werkten op veel kijkers vreemd.

Cats werd een cultureel evenement, met vertoningen waar het publiek verkleed kwam en meezong. Fascinerend voor liefhebbers van musicals en visuele effecten, al is het maar om te begrijpen waarom het zo misging.

# Waar te beginnen

Kies het soort "slecht" dat je zoekt:

- **Groepsavond met veel gelach:** *The Room*.
- **Pure camp:** *Mommie Dearest* of *Showgirls*.
- **Superheldencuriosa:** *Howard the Duck* en *Catwoman*.
- **Een musicalramp:** *Cats*.
- **Popnostalgie:** *Twilight*, perfect om met vrienden opnieuw te kijken.

Wil je lachen met vrienden, begin dan met The Room of Cats, perfect om in groep te kijken. Wil je liever begrijpen hoe een film cult wordt, dan zijn Mommie Dearest en Showgirls de interessantste voorbeelden.

Zoek na het kijken de verhalen achter de schermen, interviews en documentaires over deze films op. Vaak is het maakproces net zo fascinerend als de films zelf en verklaart het waarom ze nooit zijn verdwenen.

# Veelgestelde vragen

## Welke films zijn slecht maar iconisch?

Vaak genoemd worden The Room, Showgirls, Mommie Dearest, Cats en Twilight, bekend om citaten, scènes of fandoms.

## Waarom worden slechte films iconisch?

Citeerbare zinnen, onbedoelde humor, toegewijde fans en gedeelde grappen houden een film lang na slechte recensies in leven.

## Welke kijk ik voor de lol?

The Room is de klassieke keuze voor een groepsavond, en Showgirls en Cats zijn om dezelfde reden populair.

## Wat zijn de Golden Raspberry Awards?

De Golden Raspberry Awards, of Razzies, werden in 1980 bedacht door John J. B. Wilson om de slechtste films van elk jaar op de hak te nemen. Ze worden rond de Oscars bekendgemaakt, en enkele winnaars, zoals Halle Berry en Paul Verhoeven, haalden ze met humor persoonlijk op.

## Gaat The Disaster Artist over The Room?

Ja. The Disaster Artist is een boek van Greg Sestero, die Mark speelde, geschreven met Tom Bissell, over het maken van The Room. Het werd in 2017 verfilmd door James Franco, die ook de hoofdrol speelde.

# Geef deze films een cijfer

Welke is jouw favoriet? Op Rankiew geef je elke film een cijfer, schrijf je reviews en maak je je eigen lijsten.

[Maak je gratis Rankiew-account](/signup?lang=nl)

*Bronnen: officiële studio-releases, filmografieën en openbare registers.*