Kült ama kötü: popüler kültüre dönüşen 8 düşük puanlı film
Düşük puanlara rağmen popüler kültürün parçası olan sekiz film; Mommie Dearest, Howard the Duck ve Showgirls'ten The Room, Catwoman, Alacakaranlık, Grinin Elli Tonu ve Cats'e, yönetmenleriyle.
Bazı filmler yerildi ama konuşmalardan hiç çıkmadı. Bu liste, düşük puanlı olup popüler kültürün ikonlarına dönüşen sekiz filmi çıkış sırasıyla, afişleri ve yönetmenleriyle bir araya getiriyor.
Her afişin altında filmi hayatta tutan repliği, sahneyi ya da skandalı bulacaksın. Birkaçı Altın Ahududu'da En Kötü Film ödülünü kazandı ve hepsi pek çok iyi filmden daha fazla konuşuluyor.
Bir başarısızlık nasıl klasik olur
Kötü eleştiriler genellikle bir filmin hayatını bitirir. Bu filmler başka bir yol izledi. Bazıları hem abartılı hem samimi olduğu için sevilen "kamp" filmlerine dönüştü. Bazıları dünyaya hiç alıntılanmaktan vazgeçilmeyen bir replik bıraktı. Bazılarının ise o kadar sadık hayranları vardı ki eleştirmenlerin ne dediği hiç önemli olmadı.
İnternet de yardım etti. Tuhaf bir sahne, garip bir görsel efekt ya da beceriksiz bir replik onlarca yıl mim olarak dolaşabilir ve her yeni kuşak filmi yeniden keşfeder, çoğu zaman gülmek, bazen de savunmak için.
Bu filmler "kötü" kelimesinin her zaman aynı anlama gelmediğini de gösteriyor. Bazıları dram olarak başarısız olup komedi olarak başarılı oldu, bazıları hayranları sevindirip eleştirmenleri kızdırdı, bazıları ise dönemleri için fazla tuhaftı. Onlara yakından bakmak, zevkin, pazarlamanın ve hayran kültürünün neyi hatırladığımızı nasıl şekillendirdiğini anlamaya yardım eder.
Nasıl seçtik
Eleştirmenlerce kötü karşılanıp mimler, replikler, gece yarısı gösterimleri, hayran toplulukları ya da gişe sayesinde ünlenen filmleri seçtik. Numaralı bir sıralama değil ve yapanlara sevgiyle hazırlandı.
Kötü eleştiriler ya da ünlü "en kötü" ödülleri almış, ama yıllar sonra hâlâ konuşulan, alıntılanan ya da izlenen filmleri seçtik. Popülerlik tek başına yetmezdi: her filmin popüler kültürde net bir iz bırakmış olması gerekiyordu.
Bazıları ticari olarak da başarılı oldu; bu da eleştirmenlerle seyircinin her zaman aynı fikirde olmadığını gösteriyor. Adil olmaya çalıştık ve her filmin neden alay konusu olduğunun yanında neyi iyi yaptığını da belirttik.
Mommie Dearest (1981)
Yöneten: Frank Perry.
Neden ikon oldu: Faye Dunaway, kızı Christina Crawford'un anılarından uyarlanan bu filmde Joan Crawford'u oynar. Yoğun performansı ve "Asla tel askı yok!" repliği ciddi bir dramı kamp klasiğine dönüştürdü. Film Altın Ahududu'da En Kötü Film ödülünü kazandı ve stüdyo onu sonradan neredeyse bir komedi gibi tanıttı.
Film, kostümlerden malikânelere kadar Hollywood ihtişamını büyük özenle yeniden yaratır; bu da patlayıcı sahneleri daha da çarpıcı kılar. Dunaway'in kalın kaşlar ve vahşi bakışlarla Crawford'a dönüşümü, kamp kültürünün en çok taklit edilen görünümlerinden biri oldu.
Bugün Mommie Dearest, seyircinin replikleri hep bir ağızdan söylediği partilerde ve festivallerde gösteriliyor. Ciddi bir filmin seyircisi tarafından yeniden yorumlanmasının etkileyici bir örneği, ama arkasındaki gerçek hikâye acı verici.
Howard the Duck (1986)
Yöneten: Willard Huyck.
Neden ikon oldu: George Lucas'ın yapımcılığını üstlendiği ve Marvel Comics karakterinden uyarlanan film, başka bir gezegenden gelen konuşan bir ördeği Cleveland'a indirir. Ünlü bir başarısızlıktı ve başka bir filmle paylaşılan En Kötü Film dahil birkaç Altın Ahududu kazandı. Howard daha sonra Galaksinin Koruyucuları'nda kısa bir görünüm yaptı; onu hiç unutmayan hayranlara bir göz kırpma.
Film komedi, bilimkurgu ve aksiyonu karıştırır; son bölümü özel efektlerle ve başka bir boyuttan gelen bir canavarla doludur. Farklı oyuncuların giydiği ördek kostümü eleştirilerin ve şakaların ana hedefi oldu.
Marvel hayranları bugün onu stüdyonun sinema tarihinin tuhaf bir erken bölümü olarak merakla izliyor. Hafif ve nostaljik bir film; 1980'lerin macera filmlerini sevenler için ideal.
Showgirls (1995)
Yöneten: Paul Verhoeven.
Neden ikon oldu: Temel İçgüdü'nün yönetmeni ve senaristi, Las Vegas'taki bir dansçının bu hikâyesi için yeniden bir araya geldi. ABD'de yetişkinlere yönelik NC-17 derecesiyle vizyona giren film eleştirmenlerce yerden yere vuruldu ve o dönem için rekor sayıda Altın Ahududu kazandı. Verhoeven ödülünü bizzat almaya gitti; film sonradan yeniden değerlendirildi ve gece yarısı gösterimlerinin gözdesi oldu.
Film, Las Vegas şovlarının perde arkasını abartılı dram, sert rekabet ve pek çok kişinin istemeden komik bulduğu diyaloglarla gösterir. Elizabeth Berkley'nin enerjik performansı tartışmanın merkezine oturdu.
Zamanla bazı eleştirmenler Showgirls'ü Amerikan aşırılığının bilinçli bir hicvi olarak savunmaya başladı ve yeniden değerlendirilmesi üzerine bir belgesel bile çekildi. Sadece yetişkinler içindir ve en iyi o tartışmanın parçası olarak izlenir.
The Room (2003)
Yöneten: Tommy Wiseau.
Neden ikon oldu: Tommy Wiseau, bir aşk üçgenini anlatan bu melodramı yazdı, yönetti, yapımcılığını üstlendi ve başrolünde oynadı. "Oh, hi Mark" ve "You're tearing me apart, Lisa!" gibi replikler onu yüzyılın en ünlü gece yarısı filmi yaptı; hayranlar perdeye plastik kaşık fırlatır. Çekimlerinin hikâyesi önce kitap, sonra The Disaster Artist filmi oldu.
Filmde birbiriyle ilgisiz görünen sahneler, bir anda belirip kaybolan karakterler ve hiç çözülmeyen yan hikâyeler var. Dairedeki çerçeveli kaşık fotoğrafları, sinemanın en ünlü hayran ritüellerinden birine ilham verdi.
The Room toplu izlemenin en mükemmel filmidir ve gösterimleri etkileşimli etkinliklere dönüşür. Hiç izlemediysen deneyimli hayranlarla izlemeyi dene: yalnız izlemekten çok farklı bir deneyim.
Catwoman (2004)
Yöneten: Pitof.
Neden ikon oldu: Halle Berry, çizgi romanlardaki Selina Kyle ile hiçbir bağı olmayan yeni bir Catwoman olan Patience Phillips'i oynar. Film yerden yere vuruldu ve Berry, birkaç yıl önce kazandığı Oscar'ı elinde tutarak En Kötü Kadın Oyuncu Altın Ahududu'sunu bizzat almaya geldi; bu, ödülün tarihindeki en ünlü konuşmalardan biri oldu.
Film kahramana kedilerle bağlantılı güçler, kadim tarikatlar ve Sharon Stone'un oynadığı bir kozmetik şirketi kötüsü verir. Aksiyon sahneleri, kostüm ve basketbol sahnesi en çok eleştirilen unsurlar oldu.
Catwoman özellikle Halle Berry'nin eleştirilere verdiği zarif tepkiyle hatırlanır. Süper kahraman filmleri tarihini merak edenler için ilginçtir ve türün sonraki yıllarda ne kadar değiştiğini gösterir.
Twilight (2008)
Yöneten: Catherine Hardwicke.
Neden ikon oldu: Eleştirmenler bölündü, ama Stephenie Meyer'ın romanından uyarlanan film bir gişe fenomeni oldu ve beş filmlik bir seriyi başlattı. "Edward Takımı mı Jacob Takımı mı" tartışması, parıldayan vampir teni ve "spider monkey" gibi replikler internet klasiklerine dönüştü; Kristen Stewart ve Robert Pattinson ise sonradan övgü dolu kariyerler yaptı.
Filmin serinin imzası olan mavimsi, yağmurlu bir görüntüsü ve gençler arasında çok popüler olan bir film müziği var. Vampirlerin rock müzik eşliğinde oynadığı beyzbol maçı en akılda kalan sahnelerden biridir.
Alacakaranlık bugün o dönem genç olanlar tarafından nostalji ve mizah karışımı bir sevgiyle yeniden izleniyor. Listenin en popüler ve en tutkulu hayran kitlesine sahip filmi.
Fifty Shades of Grey (2015)
Yöneten: Sam Taylor-Johnson.
Neden ikon oldu: E. L. James'in romanı, Alacakaranlık'tan esinlenen bir hayran kurgusu olarak başladı. Film kötü eleştirilere rağmen dünya çapında yarım milyar doları aşkın hasılat yaptı ve En Kötü Film Altın Ahududu'sunu paylaştı. Diyalogları ve başroldeki çiftin beceriksiz uyumu sayısız kez parodi edildi.
Film, şık mekânlar, yavaş müzik ve sözleşmeler üzerine uzun konuşmalarla aşk hikâyesini ciddiye almaya çalışır. Pek çok izleyici sonucu romantikten çok komik buldu ve replikler internette şakaya dönüştü.
Grinin Elli Tonu'nun iki devam filmi çekildi ve onlar da gişe başarısı oldu. Yetişkinlere yönelik bir film ve eleştirmenler neredeyse oybirliğiyle karşı olsa da bir fenomenin nasıl para kazanabileceğinin iyi bir örneği.
Cats (2019)
Yöneten: Tom Hooper.
Neden ikon oldu: Andrew Lloyd Webber'ın müzikalinden uyarlanan film, Judi Dench, Idris Elba ve Taylor Swift gibi yıldızlarla dolu bir kadroyu dijital kedi bedenlerine yerleştirdi. İlk fragman mim oldu, stüdyo vizyondan sonra sinemalara efektleri iyileştirilmiş bir versiyon gönderdi ve film En Kötü Film Altın Ahududu'sunu kazandı.
Film, müzikalin yapısının büyük bölümünü korur; karakterler birbiri ardına şarkılarla kendilerini tanıtır. Dijital tüyler, insan yüzleri ve kediler ile dekorlar arasındaki değişen ölçek pek çok izleyicide tuhaf bir etki bıraktı.
Cats, seyircinin kostümle gelip şarkılara eşlik ettiği gösterimlerle kültürel bir olaya dönüştü. Müzikalleri ve görsel efektleri sevenler için ilginçtir; sırf her şeyin neden bu kadar ters gittiğini anlamak için bile.
Nereden başlamalı
İstediğin "kötü" türünü seç:
- Bol kahkahalı toplu izleme: The Room.
- Saf kamp: Mommie Dearest ya da Showgirls.
- Süper kahraman tuhaflıkları: Howard the Duck ve Catwoman.
- Müzikal bir felaket: Cats.
- Popüler kültür nostaljisi: Alacakaranlık, arkadaşlarla yeniden izlemek için birebir.
Arkadaşlarınla gülmek istiyorsan toplu izlemeye çok uygun olan The Room ya da Cats ile başla. Bir filmin nasıl kült olduğunu anlamak istiyorsan Mommie Dearest ve Showgirls incelenmesi en ilginç örneklerdir.
İzledikten sonra bu filmlerin kamera arkası hikâyelerini, röportajlarını ve belgesellerini ara. Çoğu zaman yapım süreçleri filmlerin kendisi kadar etkileyicidir ve neden hiç kaybolmadıklarını açıklar.
Sık sorulan sorular
Kötü ama kült filmler hangileri?
Sık anılanlar The Room, Showgirls, Mommie Dearest, Cats ve Alacakaranlık; repliklerle, sahnelerle ya da hayran topluluklarıyla hatırlanırlar.
Kötü filmler neden kült olur?
Alıntılanan replikler, istemeden ortaya çıkan mizah, bağlı hayranlar ve ortak şakalar bir filmi kötü eleştirilerden çok sonra bile yaşatır.
Eğlence için hangisini izlemeliyim?
Grup izlemesi için klasik seçim The Room; Showgirls ve Cats da aynı nedenle popüler.
Altın Ahududu ödülleri nedir?
Altın Ahududu (Golden Raspberry Awards ya da Razzies), her yılın en kötü filmleriyle dalga geçmek için 1980'de John J. B. Wilson tarafından yaratıldı. Oscar dönemine yakın açıklanır ve Halle Berry ile Paul Verhoeven gibi bazı kazananlar ödülü esprili biçimde bizzat aldı.
The Disaster Artist, The Room'u mu anlatıyor?
Evet. The Disaster Artist, Mark'ı oynayan Greg Sestero'nun Tom Bissell ile birlikte yazdığı, The Room'un çekimlerini anlatan bir kitaptır. 2017'de James Franco'nun yönettiği ve başrolünü oynadığı bir filme uyarlandı.
Bu filmlere puan ver
Favorin hangisi? Rankiew'de her filme puan verir, inceleme yazar ve kendi listelerini oluşturursun.
Kaynaklar: stüdyoların resmi gösterimleri, filmografiler ve kamuya açık kayıtlar.
